20 Ağu

Hayvana zulüm ve diğer suçlar arasındaki bağlantı

Hayvana zulüm uzun zamandır diğer antisosyal davranış formları ve şiddet suçları ile ilişkilendiriliyor. Hayvan istismarcılarının diğer kişilere oranla, başkaları üzerinde şiddet suçu işlemeye 5 kat, mülkiyet suçu işlemeye 4 kat, uyuşturucu kullanımı ve yasadışı davranış sicili bulunmaya ise 3 kat daha fazla meyilli olduğu tahmin ediliyor.

Animal Legal Defense Fund yasama işleri direktörü Stephan Otto’ya göre, “Olay hayvan istismarının yaygınlaşması değil. Son birkaç yılda değişen şey, hayvan istismarının diğer şiddet türleri için genellikle bir uyarı işareti olduğunun anlaşılmasıdır.” (*)  

Aşağıdaki bölümde hayvan istismarı ve diğer suç türleri arasındaki somut bağlantılar sunulacaktır. Hayvan istismarı kendini ev içi şiddet, çocuk istismarı ve yaşlı istismarı gibi diğer suçlarla ilişkili bir suç olarak gösterebilir. Hayvana zulüm aynı zamanda genellikle çok sayıda riskli davranış ve zorbalık ile birlikte görülen bir suçtur. Son olarak, bir sonraki bölümde belirtildiği gibi hayvana zulüm, ileri yıllarda gerçekleştirilebilecek şiddet suçlarının bir göstergesi olabilir -cinsel saldırılar, silahlı okul saldırıları ve seri katillik gibi… 

Hayvan istismarı ya da hayvana zulüm neden ciddiye alınmalı? 

Hayvan istismarı diğer suç eylemlerinde bulunan bireyleri tanımlayabilir. Hayvana zulüm eylemleri insana şiddet suçları, mülkiyet suçları, uyuşturucu kullanımı ve yasadışı davranış suçları gibi diğer suç türleri ile bağlantılıdır. Özellikle hayvan dövüştürme; çete, silahlar, insan kaçakçılığı ve narkotik suçlarla bağlantılı olarak değerlendirilir.

Bu nedenle hayvana zulmü raporlamak, soruşturmak ve dava etmek, tehlikeli suçluları sokaklardan uzak tutmaya yardımcı olabilir.

Kriminoloji uzmanları, psikiyatristler ve diğer araştırmacılar 1960’lardan beri hayvana zulme, bireylerin ileride genel olarak şiddete ve özellikle aşırı şiddete meylinin bir semptomu olarak odaklandılar. ABD Federal Soruşturma Bürosu (FBI) ve diğer yasa uygulayıcı makamlar seri katiller, seri tecavüzcüler ve cinsel cinayet faillerininin büyüme çağlarında yaygın olarak tekrarlayan hayvan istismarı eylemlerinde bulunduklarının farkına vardılar.

Gelecekte işlenebilecek şiddet suçlarının göstergesi

FBI bilinen katillerin hayatına dair yaptığı incelemelerde, katillerin çoğunun çocukken hayvanlara işkence ettiğini veya hayvanları öldürdüğünü ortaya koyuyor. Örneklerin bazıları şunlar: 

Seri katil Edmund Kemper
  1. “Seri katil Henry Lee Lucas 1960 ve 1983 yılları arasında en az 11 kişiyi öldürdü. Lucas, bir ergen iken öncesinde [üvey erkek kardeşiyle birlikte] hayvanları işkenceye ve cinsel şiddete maruz bıraktığını belirtti.”
  2. “1962 ve 1964 yılları arasında 13 kadını öldüren ‘Boston Canavarı’ Albert DeSalvo, köpek ve kedilere işkence yaptığı biliniyor.
  3. “1964 ve 1973 yılları arasında seri katil Edmund Kemper en az 8 cinayet gerçekleştirdi. Ergenliğinde büyükbaba ve büyükannesini öldürdü, annesinin başını kesti. Parçalanmış bir evde büyüyen Kemper, gelecek olan şiddetin erken uyarı işaretlerinin hepsini gösterdi; kız kardeşiyle ölüm oyunları oynuyor, onun oyuncak bebeklerinin kafalarını koparıyordu. Sonrasında ise ailenin kedisini öldürdü.”
  4. “1970’lerin ortasında New York şehrinde altı kişiyi öldüren ve birkaç kişiyi yaralayan “Sam’in Oğlu” David Berkowitz, annesinin muhabbet kuşunu öldürdü”
  5. Dennis Rader, BTK katili (“Bind, Torture, Kill” yetkililere yönelik mektuplarındaki imzasıydı), 1974 ve 1991 yılları arasında 10 kişiyi öldürdü. Çocukluğunda “sahipsiz” hayvanları öldürdüğü bildiriliyor.“
  6. “1978 ve 1991 yılları arasında 17 erkeğe ve erkek çocuğuna tecavüz eden, onları öldüren ve organlarını ayıran Jeffrey Dahmer, Jeffrey Dahmer, söylendiğine göre hayvanları işkenceyle öldürürdü.””
  7. “1986 yılında Oklahoma’da bir postanede 14 iş arkadaşını öldüren ve sonrasında kendini vuran Patrick Sherill, geçmişte yaşadığı bölgedeki evcil hayvanları kaçırır ve hayvanlara eziyet ederdi”
  8. “Jackson, Mississippi dışındaki Pearl Lisesi’nin öğrencisi Luke Woodham 1997 yılında annesini bıçaklayarak öldürdü ve sonrasında sınıf arkadaşları üzerine tüfekle ateş açarak iki kişinin ölümüne ve yedi kişinin yaralanmasına sebep oldu. Woodham kendi köpeğine işkence edişini ve öldürüşünü ‘ilk kıyımım’ olarak yazmıştı.”
  9. “Mayıs 1998’de 15 yaşındaki Kip Kinkel önce ebeveynlerini vurarak öldürdü ve sonra Oregon Thurston Lisesi’ndeki sınıf arkadaşları üzerinde üç silah boşaltarak geride bir ölü ve 26 yaralı bıraktı. Kip genellikle okuldakilere, hayvanlara yaptığı işkenceler ile övünürdü.”
17 erkeğe ve erkek çocuğuna tecavüz eden, öldüren ve organlarını ayıran seri katil Jeffrey Dahmer’ın geçmişinde hayvanlara şiddet ve işkence olduğu belirtiliyor.
  • 1990’larda ölümcül silahlı okul saldırıları gerçekleştiren 9 genç adama dair bir analiz, bu kişilerin 6’sının hayvanları istismar ettiğinin bilindiğini ortaya koyuyor.
  • 2002 yılında Washington D.C. bölgesinde 10 kişiyi öldüren ve 3 kişiyi yaralayan keskin nişancılardan biri olan Lee Boyd Malvo’nun çocukluğuna dair “dikkat çekici biçimde uysal bir çocuktu” betimlemesi yapılıyor: “Çocukken kedileri öldürüdü. “Sahipsiz” bir kedi gördüğünde sinirlenir ve hayvana şiddet uygulardı”

Hayvan istismarı ve şiddetli davranışlar arasındaki bağlantı, ulusal manşetlere çıkan kötü şöhretli şiddet suçlarının ötesine de gidiyor.

Massachusetts Hayvanlara Zulmü Önleme Derneği (Massachusetts Society for the Prevention of Cruelty to Animals – MSPCA) ve Northeastern Üniversitesi tarafından üç yıl boyunca ve üç bölümde yürütülen bir araştırma, hayvan istismarcılarının (hayvanlara kasıtlı olarak fiziksel zarar veren bireyler) kimliklerini saptadı ve bu kişilerin diğer suç faaliyetlerini takip etti.

1975 ve 1986 yılları arasında MSPCA tarafından hayvanlara kasıtlı fiziksel zulümden sabıka kayıtları işlenmiş 153 kişi, istismardan 10 yıl önce ve 10 yıl sonra olmak üzere 20 yıllık süreci kapsayan bir incelemeye alındı. Hayvanlara yönelik şiddet suçları işlemiş kişilerin %70’inin sabıka kaydı bulunuyordu.

Faillerle aynı yaş, cinsiyet ve ikamete sahip kontrol grubu bireyleriyle karşılaştırıldığında hayvan istismarcılarının insanlara yönelik şiddet suçları işleme olasılığı 5 kat yüksek, mülkiyet suçları işleme olasılığı 4 kat daha yüksek, uyuşturucu ya da yasaya aykırı davranış suçlarından sabıka kaydına sahip olma olasılığı ise 3 kat yüksek çıktı. 

Sapanca’da ormanlık alanda dört ayağı kesilmiş halde bulunan yavru köpek hızla ameliyata alındı ama kurtarılamadı. Katili veya katilleri bilinmiyor; şu an aramızdalar. Bilinseydi de cüzi bir para cezası dışında herhangi bir hapis cezası almayacaklardı.

Peki (bazı) çocuklar neden hayvanları istismar ediyor? 

Hayvanları istismar eden çocuklar evde öğrendikleri bir dersi tekrarlıyor olabilirler. Ebeveynlerinden, öfke veya hüsrana şiddetle tepki vermeyi öğreniyorlar, ki bu çoğu zaman ailenin kendilerinden daha savunmasız olan tek bireylerine yöneliyor: hayvan dostlarına.

Bir uzman şöyle diyor: “Şiddet olan evlerde büyüyen çocuklar, hayvanları yaralayabilecekleri veya öldürebilecekleri bir alt-üst hiyerarşisine tabi olmaları ile karakterize edilirler.”

Araştırmacılar ayrıca çocukların hayvan istismarı davranışlarını zorbalık, işkence, silahlı okul saldırıları, cinsel istismar ve gelişimsel psikopatik rahatsızlıklar (çocukların güçsüz hissettiği ve kontrol uygulayıp bir güç hissi kazanmak için kendi kurbanlarını aradıkları durumlar) ile bağlantılandırıyorlar. 

Figür 2, hayvana zulüm ile eşzamanlı meydana gelen diğer davranışları gösteriyor.

Ailede çocuklara kötü muamele ve ev içi şiddet olduğunda, çocukların hayvan istismarının etkisinde kalma ihtimalleri artar. Ailedeki yetişkinler hayvanları istismar etmese bile çocuklar bazen kendi mağduriyetlerinin ve streslerinin acısını hayvanları istismar ederek gösterirler.

Utah State University psikoloji profesörü Frank. R. Ascione ve çalışma arkadaşlarının 1997 yılında gençlerle gerçekleştirdikleri görüşmeler, çocukların ve ergenlerin hayvanları istismar edişine dair bazı gelişimsel motivasyonlar ortaya koydu:

  • Merak veya keşif (genellikle küçük ya da gelişimsel gecikmeli bir çocuk tarafından incelenirken hayvanın yaralanması ya da ölmesi)
  • Akran baskısı (örneğin akranların hayvan istismarını bir gruba kabul töreni için teşvik etmesi)
  • Duygudurum iyileştirme (örneğin hayvan istismarının can sıkıntısı ya da depresyona bir çare olarak kullanılması)
  • Bestiyalite*
  • Zoraki istismar (örneğin çocuğun daha güçlü bir kişi tarafından hayvan istismarına zorlanması)
  • Hayvana bağlılık (örneğin hayvana başka biri tarafından işkence edilmesini engellemek için çocuğun hayvanı öldürmesi)
  • Hayvan fobileri (korkulan hayvana engelleyici bir ön saldırı yapılmasına neden olur)
  • Çocuğun istismarcısı ile özdeşleşmesi (örneğin mağdur edilen çocuk, daha savunmasız bir canlıyı kurbanlaştırarak tekrar güç hissi kazanmaya çalışabilir)
  • Post-travmatik oyun (bir hayvan kurban ile şiddetli olayların yeniden canlandırılması)
  • Taklit (bir ebeveyn veya başka bir yetişkinin istismarcı hayvan ‘disiplininin’ kopyalanması)
  • Kendi kendini yaralama (çocuğun kendi vücudu üzerinde yaralar oluşturmak için bir hayvanı kullanması)
  • Kişiler arası şiddet provası (diğer kişiler üzerinde şiddetli eylemler gerçekleştirmeden önce sahipsiz veya evcil hayvanlar üzerinde şiddet ‘pratiği’ yapılması)
  • Duygusal istismar aracı (örneğin bir kardeşi ürkütmek için onun evcil hayvanını yaralamak)

Çocukların hayvanları istismar edişinin uzun vadeli etkileri olabilir. 10 yıllık süreçte yürütülen bir araştırma, 6 ve 12 yaşları arasındaki çocuklardan hayvanlara zulmettikleri betimlenenlerin, bir şiddet suçundan dolayı çocuk otoritelerine bildirilme oranlarının, araştırmadaki diğer çocuklara oranla iki kattan fazla olduğunu saptadı.

Uzun vadeli etkilere yönelik ek kanıtlar: 

  1. Üniversite ikinci sınıf öğrencileriyle yapılan bir ankette belirtiliyor. Anket çocuklukta hayvanlara zalimlik yapılması ile yetişkinlikte kişiler arası şiddete müsamaha gösterilmesi arasında bir bağ olduğunu ortaya çıkarıyor. Küçüklüklerinde hayvanlara zulüm ettiklerini itiraf eden öğrencilerin, kadın eşe tokat atılmasına müsaade edilmesiyle ilgili bir soruya ‘evet’ cevabını verme ihtimali, diğer katılımcılardan daha yüksek çıktı. 
  2. Buna ek olarak, 1985 yılından bir rapor saldırgan suçluların çocukluklarında, saldırgan olmayan suçluların ya da suçlu olmayan kişilerin çocukluklarına kıyasla kayda değer oranda daha fazla hayvana zulüm tespit etti.

Chicago Polis Departmanı tarafından yapılan dört yıllık bir araştırma, “hayvana yönelik suçlar nedeniyle yakalanan suçluların, insan kurbanlarına yönelik başka şiddet suçları işlemeye ürkütücü bir yatkınlıkları olduğunu ortaya koydu”. 

  • Hayvana zulüm nedeniyle tutuklanan kişilerin %65’i aynı zamanda bir insana karşı da müessir fiil siciline sahipti. 
  • Çeşitli federal hapishanelerdeki rehberler mahkumların saldırganlık seviyelerini değerlendirdiklerinde, en saldırgan mahkumların %70’inin çocukluklarında ciddi ve tekrarlı hayvan istismarı olduğunu ve saldırgan olmayan mahkumlarda bu oranın%6 olduğunu gördüler. 
  • 1997 yılında Miller ve Knutson ağır suçlar nedeniyle hapsedilmiş 299 mahkum ile 308 psikolojiye giriş dersi üniversite öğrencisinin hayvan istismarına dair öz raporlarını incelediler. Hayvan istismarı rapor edenlerin yüzdeleri Tablo 1’deki gibidir.

Birkaç seri katil üzerinde yapılan bir araştırma, “Seri katilin sonrasında gelecekteki kurbanlarına vereceği yaraların çoğunu kendi çocukluğunda aldığını, bu çocuğun aynı zamanda çocuk adli sistemiyle yüzleşme riskinin yüksek olduğunu, hayvanlara aşırı derecede zulmedeceğini, daha küçük çocuklara ve küçük kardeşlerine ölçüsüz şiddet göstereceğini” saptadı.

Suçlu kişilik profil analizinde bir uzman kabul edilen ve modern ceza soruşturması analizinin öncüsü eski FBI ajanı John Douglas, kitabı The Anatomy of Motive’de şiddetli suçlulara yönelik olarak şöyle yazıyor: “Daha uyumlu erkeklerden farklı olarak, ileride şiddetli ve yırtıcı [avcı] bir kişi olarak büyüyecek olan erkek, akranlarına karşı saldırganlaşır. Ebeveynlerine ve diğer aile bireylerine karşı hırsızlık, kundakçılık, arakçılık gibi antisosyal eylemlerde bulunur; hayvanlara kötü muamele eder…”

Araştırmacılar fiziksel şiddet gibi ev / evlilik içi saldırganlığın diğer türlerinin, çocukluktaki davranış sorunlarıyla bağlantılı olduğunu ve hayvanlara zulmün çoğunlukla bu sorunların bir parçası olduğunu buldular.

Bir araştırma çocukların hayvanları istismar etmesinin insanlara karşı saldırganlığı öngörebileceği teorisini inceledi. 12 ve 16 yaşları arasındaki 241 ergende hayvan istismarı ve zorbalık davranışının kesişen birlikteliği değerlendirilirken, ergenlerin %20’den fazlası en azından “bazen” hayvan istismarında bulunduğunu ve yaklaşık %18’i geçen yıl en az bir olayda başkalarına zorbalık yaptığını bildirdi. Birçok analiz hayvan istismarına tanık olmanın hem hayvan istismarını hem de zorbalığı öngörmekte ortak bir faktör olduğunu ortaya çıkardı.

Murat Özdemir’in işkence ettiği Bahtiyar isimli papağan dizinde çıkık, başında doku zedelenmesiyle kurtarıldı. Ancak yaşadığı fiziksel ve psikolojik travma nedeniyle hayata tutunamadı ve Kasım 2018’de hayatını kaybetti. Murat Özdemir ise yalnızca 4915 Sayılı Kara Avcılığı Kanunu kapsamında idari yaptırım kararı aldı ve 5 bin 254 TL para cezasına çarptırıldı. Bir hayvana işkence ederek öldürmek Türkiye’de “kabahat” olduğundan, yargılanmadı, hapis cezası almadı.

(*) Ne yazık ki Türkiye’de halen anlaşılamadı. 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu 2004 yılında yürürlüğe girdiğinde hayvanların acı, ıstırap ve eziyet çekmelerine karşı en iyi şekilde korunmaları ve mağduriyetlerinin önlenmesi amaçlandı. Ancak kanun uygulanmadığı gibi hayvanları korumaktan da oldukça uzak. Eğer şiddete ve/veya cinsel istimara maruz bırakılan hayvan sahipsiz ise faile yalnızca idari para cezası kesiliyor. Çünkü mevcut yasaya göre bu fiil “kabahat” olarak görülüyor; suç olarak değil. İdari para cezaları sicile işlenmediğinden, hayvanlara işkence eden kişiler akrabamız veya çocuğunuzu güvenerek bıraktığımız komşumuz da olabiliyor. Sahipli hayvanlarda ise hayvana şiddet uygulayan kişilere, hayvana yapılan zulümden değil, ancak TCK’da yer alan “Mala Zarar Verme” maddesinden dava açılabiliyor.

(**) Bestiyalite sözcüğü hayvanlarla cinsel ilişki olarak çevirebilir. Ancak cinsel ilişki iki tarafın rızası ile gerçekleşebilen bir eylemdir. Hayvanlardan rıza alamayacağımız için bu eyleme sadece cinsel şiddet, cinsel istismar ve tecavüz diyebiliriz.


Çeviri: Ozan Kara, Hayvan Hakları İzleme Komitesi (HAKİM)

Kaynak: Animal Cruelty as a Gateway Crime (Bir Geçiş Suçu Olarak Hayvana Zulüm), COPS 

03 Ağu

2020 yılının ilk 6 ayında en az 522 milyon 349 bin 599 hayvanın yaşam hakkı gasp edildi

Hayvan Hakları İzleme Komitesi (HAKİM), bugün (3 Ağustos) 2020 yılının ilk 6 ayında yaşanan hayvan hakkı ihlalleri raporunu online düzenlediği basın toplantısında açıkladı (*).

HAKİM’den Fatma Biltekin ve Hayvan Hakları ve Etiği Derneği’nden Ezgi Akdağ

Basın toplantısında HAKİM’den Fatma Biltekin, Yunuslara Özgürlük Platformu’ndan Öykü Yağcı, Hayvanlara Adalet Derneği’nden Avukat Melike Özdemir Ballı, Hayvan Hakları ve Etiği Derneği’nden Ezgi Akdağ ile Halkların Demokratik Partisi (HDP) Mersin Milletvekili Rıdvan Turan katıldı.

Fatma Biltekin: “Amacımız hayvanların yaşadıkları acıyı görünür kılmak”

Toplantı HAKİM’den Fatma Biltekin’in konuşması ile başladı. “Hayvan hakkı ihlallerini raporlamamızdaki en temel amaç toplumun büyük bir kesimi tarafından yok sayılan hayvanların yaşadıkları acıyı görünür kılmaktı” diyen Biltekin, pandemi döneminde artan hayvan hakkı ihlallerine dikkat çekti.

İhlallerin yargı ve yasamadaki yansımasına değinen Biltekin, hayvan hakkı ihlallerinin yoğun olduğu Ocak – Haziran 2020 tarihleri arasında yalnızca hayvan haklarıyla ilgili 2 kanun teklifi kaydı bulunduğunun altını çizdi.

Biltekin, “Meclis’te milletvekilleriyle yaptığımız görüşmelerde öncelikle hayvanlara bakış açısının değişmesini hedeflerken, aynı zamanda, mücadele edilmediği takdirde hayvanların aleyhine olacak şekilde yasaların hazırlanmasına engel olmak” dedi.

Ezgi Akdağ: “Biz yaşam hakkı savunucuları hayvanların hakları geri verilene kadar bu hakların savunucusu olacağız”

Biltekin’in ardından sözü devralan, Hayvan Hakları ve Etiği Derneği’nden Ezgi Akdağ “2020 yılının ilk 6 ayında “en az”  522 milyon 349 bin 599 yaşam hakkı gaspı raporlandı” dedi.

Akdağ, “Yaşamın bütün canlılar için değerli olduğunu, yaşam hakkının siyaset üstü bir mesele olduğunu tekrar hatırlatıyoruz” dedi ve hayvanların insanlar tarafından gasp edilen haklarının bir an önce geri verilmesi, bunun için de hayvanların hukuksal olarak mal statüsünden çıkarılması gerektiğinin altını çizdi.

“Bu 6 aylık rapor, pek çok veriye ulaşamamıza rağmen, hayvanların yaşadıkları ihlallerin ne kadar derin ve toplumsal bir sorun olduğunu gösteriyor” diyen Akdağ, yaşam hakkı savunucularının hayvanların hakları geri verilene kadar bu hakların savunucusu olacağını söyledi.

HDP Mersin Milletvekili Rıdvan Turan: “Hayvan hakları politik bir mesele”

HDP Mersin Milletvekili Rıdvan Turan

Basın toplantısı, raporun açıklanmasının ardından hayvan haklarının yasamadaki sürecini anlatmak üzere HDP Mersin Milletvekili Rıdvan Turan’ın konuşması ile sürdü.

“Doğa üzerindeki her türlü saldırıyı kendine hak gören insanın bir demokrasi inşa edemeyeceğini görüyoruz” diyen Turan Meclis’in de bu gerçekliği görmesi ve yalnızca insanları değil tüm ekolojiyi kapsayacak şekilde çalışması gerektiğini söyledi.

Hayvan Hakları Kanunu’nun halen çıkmaması üzerine “Sosyal medya yasası, baro yasası geçti. Cumhurbaşkanın ‘ol’ demesi ile bu yasalar çıktı. Hayvan Hakları Kanunu’nun çıkması da benzer bir taleple çıkabilirdi, ancak bu yasama yılında da ertelendi. İstedikleri tüm yasaları istedikleri zaman çıkarıyor Meclis çoğunluğundan dolayı…” diyen Turan bu süreçte muhalefetin de eksikleri olduğunu belirtti, özeleştiri verdi.

“Önümüzde yeni bir dönem var; sorunların çelişkilerin bir yumağa dönüştüğü ortada. Mezbahalar, yunus parkları, av, deneyler… Hepsini bir arada düşündüğümüzde sanki bu kurulu nizam hayvanları yok etme esası üzerine kurulmuş gibi görünüyor. Bunu kabul etmek mümkün değil” dedi ve yasanın acilen çıkması gerektiğini söyledi.

“Hayvan hakları politik bir mesele” diyen Turan, hayvan hakları savunucularla birlikte mücadele etmeye devam edeceklerini söyleyerek konuşmasını bitirdi.

Av. Melike Ballı: “Hayvanların kaybedecek zamanı kalmadı”

Hayvanlara Adalet Derneği’nden Av. Melike Ballı, Hayvanları Koruma Kanunu’nundaki “sahipli-sahipsiz hayvan” ayrımı ve hayvana yönelik işlenen suçlardaki mevcut cezaları anlatarak başladı konuşmasına.

Av. Ballı, “Hayvana yönelik işlenen suçlarda hayvan sahipli ise 4 aydan 3 yıla kadar mala zarardan hapis cezası alabiliyor, sahipsiz ise cüzi miktarda para cezası ödüyor, siciline işlemiyor, fail aramıza karışıyor. Öncelikle bu ayrımın mutlaka kalkması lazım, ‘sahipli-sahipsiz hayvan’ ayrımını kabul etmiyoruz” dedi.

Pandemide yaşanan ihlallerin arttığına dikkat çeken Ballı, “Meclisten bu sefer umutluyduk. Mayıs 2019’da hayvan hakları araştırma Komisyonu çalışmalarına başlamıştı Ekim 2019’da tavsiye niteliğindeki raporunu meclise sundu rapor doğrultusunda kanun teklifi hazırlandığı söylendi ancak yoğunluk ileri sürüldü pandemi ileri sürüldü başka yasalar çıktı ama hayvanlara sıra gelmedi ve meclis tatil edildi. Pandemide ise çok fazla hak ihlali yaşandı. Pandemi sürecinde asılsız iddialarla evlerde yaşayan, aile bireyi olan hayvanlar sokağa terk edildi” diyen Ballı, toplumda infiale yola açan hayvan hakkı ihlallerinin yaşandığını ve bu ihlallerin cezasız kaldığını da hatırlattı.

Ballı, “Hayvana yönelik gerçekleştirilen öldürme, zalimce davranış, işkence, cinsel şiddet, hayvan dövüştürme, bir hayvan neslini yok etme fiillerine ceza alt sınırını, yeni infaz yasasından önce 2 yıl 1 aydan başlamak üzere hapis cezası yaptırımı getirilmesini talep ediyorduk.

Ancak bu talebimiz yeni infaz yasası ile değişti çünkü bu talebimizin karşılığı yeni yasada 15 gün hapis cezası. Bu sebeple ceza alt sınırının 3 yıl olmasını talep ediyoruz” dedi ve yasal olan her şeyin meşru olmadığının altını çizdi.

Ballı sözlerine, “Biz herkes için adalet istiyoruz, toplumsal adaletin bir bütün olduğunu biliyoruz. Bunun için çalışmaya devam edeceğiz” diyerek son verdi.

Ocak – Haziran 2020 hayvan hakkı ihlalleri

Öykü Yağcı: “Marmaris’teki yunus parkı bir daha açılmamak üzere kapatılmalıdır”

Toplantının son konuşmacısı Yunuslara Özgürlük Platformu’ndan Öykü Yağcı oldu. Yağcı güzel bir haberle başladı konuşmasına: “Marmaris Hayvan Hakları Derneği (MAHAKDER) ilçedeki yunus parkının işletmesini yapan şirketin satış ofisi ve gösteri merkezine kilit vurulduğunu açıkladı. Marmaris Belediyesi Meclis Üyesi ve Muğla Barosu Doğayı Koruma ve Hayvan Hakları Komisyonu Temsilcisi Avukat Ayşegül Mungan ve Marmaris Hayvan Hakları Derneği’nden Tülay Yıldız ile irtibat halindeyiz.”

Yağcı, “Marmaris Belediyesi’ne yapılan bilgi edinme başvurusu sonucu ortaya çıkan ruhsatla ilgili bir sorun nedeniyle tesisin faaliyetlerinin askıya alındığı tahmin ediyoruz” dedi ve önceki yıllarda yunus parklarına karşı gerçekleştirilen eylemleri hatırlattı.

TBMM Hayvan Hakları Araştırma Komisyonu’nun nihai raporunda, 10 yıllık kapsamlı mücadelenin sonucu olarak, Türkiye’de yunus parklarının yasaklanması ve mevcutların kapatılması tavsiye kararı olarak sunulduğuna dikkat çeken Yağcı, beklentilerini şöyle aktardı: “Marmaris’teki yunus parkı bir daha açılmamak üzere kapatılmalıdır”

Yağcı, “Marmaris’teki yunus gösteri ve terapi merkezi henüz tamamen kapatılmadı, belediye tarafından sadece mühürlendi. Bundan sonraki süreç çok daha önemli. Şu anda yunusların ve 1 bakıcının tesiste olduğunu öğrendik. Yasalarca tesisin ‘malı’ olarak görüldüklerinden bakım ve korunmalarından park sahipleri sorumlu. Tutsak ettikleri hayvanlara ise bazı hallerde Tarım ve Orman Bakanlığı el koyabiliyor. El konulmazsa, ne yazık ki sezon içi ve dışında yaptıkları gibi bu hayvanları satabilirler. Şu anda biz koruma için çabalıyoruz. Bu yönde kurumlara başvurularımızı & takibini yapmaya başladık.

Kaş ve Fethiye’den sonra bu tesisin de yasaklanması, yunus parklarının bulunduğu diğer şehir ve ilçelerde yereldeki mücadelelere ve tüm parkların kapatılması için TBMM’deki mücadelemize güç vermesi açısından çok önemli” dedi.

Eray Özgüner: “Hayvan Hakları Yasası için yapılacak eyleme de herkesin destek vermesi gerekiyor”

Basın toplantısı, 9 Kasım 2019’da hayatını yitiren HAKİM kurucusu, hayvan hakları savunucusu Burak Özgüner’in annesi Eray Özgüner’in konuşmasının ardından sona erdi. Eray Özgüner, “Hayvan hakları aktivistleri Meclis’te de sokakta da yıllardır mücadele etti. Artık bu yasanın hayvanların lehine çıkması gerekiyor. Hayvan Hakları Yasası için yapılacak eyleme de herkesin destek vermesi gerekiyor” dedi.

(*) Basın açıklaması metninin tamamını bu bağlantıda, TBMM’ye dair altı aylık hayvan hakları raporumuzu bu bağlantıda PDF olarak bulabilirsiniz.

Tüm ihlallere karşı bir aradayız.
17 Şub

Yasayı Beklerken: Hayvan hakkı ihlalleri raporu, Ocak 2020

Hayvan Hakları İzleme Komitesi (HAKİM), Türkiye’de bir ilk olarak hayvan hakları ihlâllerini tür ayırt etmeksizin raporlamaya devam ediyor. Birazdan açıklayacağımız rakamları; insanlığın hayvanlar üzerinde kurduğu tahakkümün, toplumsal şiddetin, soykırımın ne denli korkunç ve can acıtıcı boyutlarda yaşandığının gözler önüne serilmesi, toplumun birçok kesimi tarafından yok sayılan hayvanlara yaşatılan zulmün görünür kılınması açısından oldukça önemli buluyoruz.

Türkiye’de hayvan haklarından bahsedildiğinde, insanların aklına daha çok kedi – köpek gelse de farklı türden milyonlarca hayvan, insanlığın zalimliğinden nasibini almış durumda ve almaya devam ediyor. Bu nedenle yaşanan hak ihlâllerini raporumuzda hayvan türü olarak kategorize etmeyi tercih etmiyoruz çünkü ister insan olsun isterse herhangi bir insan dışı hayvan türü olsun, işkence, tecavüz, esaret, ihmal ve yaklaşan ölüm karşısında yaşanılan acı, stres, korku aynı…

Ocak ayı için raporladığımız hak ihlâlleri, basına, sosyal medyaya yansıyanlar, yaptırımla karşılık bulanlar, yani sadece kayıt altına alınabilenlerden oluşuyor. Hayvanların yaşadıkları hak ihlallerinin çok azına medyada yer verildiğini biliyoruz, bu yüzden raporlayamadığımız milyonlarca hak ihlali var. Buna rağmen, bu basın toplantısında kamuoyu ile paylaştığımız bir aylık rapor bile, hayvan hakları ihlâllerinin aslında ne denli korkutucu boyutlarda yaşandığı gerçeğini de ortaya koyuyor. Çünkü toplumsal olarak, sadece en görünür olan ve en çok konuşulan ihlâller gündemde yer bulabiliyor. Bugün, mezbahalarda, barınaklarda, süt ve yumurta çiftliklerinde, balıkçılıkta, avcılıkta, hayvanat bahçelerinde, faytonlarda ve taşımacılıkta, yunus parklarında, tematik akvaryumlarda, kürk çiftliklerinde, deney laboratuvarlarında, yurtiçi ve yurtdışı hayvan nakillerinde, ipek böcekçiliğinde, arıcılıkta, “bohçacılık” adı altında yürütülen böcek toplamaları ve kurbağa, salyangoz toplayıcılığındaki rutin şiddet medyaya yansımıyor. Oysa bu merkezlerde ve endüstrilerde çok yoğun bir şekilde ölüme, işkenceye varan hak ihlâlleri yaşanıyor. Hak ihlâllerine neden olan kamu, özel ve yerel yönetim idarecilerinin hiçbir şekilde yargı önüne çıkarılmadığı bir ortamda, bu haksız fillere devletçe göz yumulduğunu ve tüm bu ihlallerin mevzuatla meşru bir zemine oturtulduğunu görüyoruz. Bu cezasızlık ortamında, buna zemin hazırlayan insanmerkezci ve türcü zihniyet de, işkencecileri, tecavüzcüleri, hak gaspçılarını yüreklendirmeye devam ediyor; yaşama ve hayvanlara karşı işlenen bu suçlar, âdeta devlet koruması altında işleniyor. Tüm bu ihlâllerin, sanki  öznesi hayvan olmayan sıradan konular gibi, başka kanunlarla düzenlendiğini görüyoruz. Bu ay Ankara Batıkent’te zehirlenen hayvanlar ile ilgili görülen davada çıkan 10 yıllık ceza, “çevreye kasten zarar verme” ve “mala zarar” suçlarından verildi. Bu davanın sonucunu memnuniyete karşılasak da faillerin “hayvana kötü muamele” suçundan yargılanması gerektiğini biliyor ve bunun için çabalıyoruz. Adaletin hayvanlar için işletilebilmesi için de yasanın bir an önce düzenlenmesi gerekiyor. Bu anlamda 2020’nin ilk ayında edindiğimiz bilgileri, hayvanlara adalet idealimiz için sizlerle paylaşıyoruz.

Yaşam hakkı gaspı 

Ocak ayında, EN AZ 48 bin 348 yaşam hakkı gasbı raporlanmıştır. Bu sayısal verilere, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından Ocak ayı hayvancılık verileri açıklanmadığı için mezbahalarda öldürülen hayvanların sayısını eklenememiştir. Raporda kaydedilen yaşam hakkı ihlâlleri; toplu zehirleme, kesici ve delici maddelerle ve ateşli silahla öldürme, cinsel şiddet, deri yüzme, balık ağına takılarak boğulmaya sebebiyet verme, sert cisimle şiddet uygulayarak öldürme, uzuv kesme ve ihmal nedeniyle ölümleri içermektedir. Ancak bilinmelidir ki mezbahalarda, balıkçılıkta, barınaklarda, hayvanat bahçelerinde, şirketlerin ve üniversitelerin araştırma laboratuvarlarında, eğitimlerde kayıtlı ve kayıtdışı olarak milyonlarca hayvan katledilmektedir. Fakat bu yaşam hakkı gasplarına dair “resmî” veriler, ancak bir sonraki yıl yayınlanmaktadır.

TÜİK verilerine göre, sadece 2019’da 1 milyar 213 milyon 274 bin tavuk ve hindi eti için öldürülmüş, eti için öldürülen sığır, manda, koyun ve keçi sayıları bu veriye dahil edilmemiştir. Milyonlarca erkek civciv daha doğar doğmaz katledilmiştir çünkü erkek civcivlerin yumurta ve et endüstrisi için bir değeri yoktur; şirketler onların yaşam hakkını da ekonomik çıkarları nedeniyle yok saymaktadır. Milyonlarca arı ve ipek böceği ise, bu sektörlerde çok acı koşullarda can vermektedir. Aynı katliam ve soykırım koşulları, suda yaşayan hayvanlar için de geçerlidir.

Avcıların, devletin kuralları ve izni ile hayvanların yaşam haklarına yönelik gaspları ise hiçbir şekilde bilinememektedir. Bazı haberlerde, haklarında yaptırım uygulanan avcıların sayısı verilirken bazı haberlerde sayı verilmemiştir. Tarım ve Orman Bakanlığı 2018 yılı faaliyet raporuna göre, 2018 yılında, 6 bin 972 kaçak avcı yakalandığını, av turizmi kapsamında 2 bin 546 hayvanın öldürüldüğünü bildirmiştir. Avcılara uygulanan idari para cezası toplamının ise 6 milyon 506 bin 451 lira 20 kuruş olduğunu paylaşmıştır. Av kontrol ve denetimlerde el konulan ölü ve canlı yaban hayvan sayısı ise 7 bin 170’tir. Devlet güvencesi ile sürdürülen ve silah lobisi ile kol kola olan bu kanlı insan “hobi”sini kabul etmemiz hiçbir şekilde mümkün değildir. Yasalar ile güvenceye alınan bu eylem cinayetten başka bir fiil değildir ve bir an önce yasaklanması gerekmektedir.

İşkence

Bu bir aylık raporda, EN AZ 47 işkence vakası kaydedilmiştir. İşkence olarak tanımlanan hak ihlâlleri ise, hayvan toplama sırasında uygulanan fiziksel ve psikolojik şiddet; ateşli silahla yaralama; yakma; kulak kesme; köpek dövüştürme; darp, kesici ve delici aletlerle, saldırılar olarak karşımıza çıkmıştır. Ancak deney laboratuvarlarında; hayvan dövüşlerinde; sevk esnasında; süt çiftliklerinde, kürk çiftliklerinde, mezbahalarda devlet koruması ile hayvanların tutsak edildiği tesislerde, mekânlarda, hayvanlara yönelik sistematik, rutin bir işkencenin olduğunu biliyoruz. Tarım ve Orman Bakanlığı’ndan elde edilen veriye göre 2019 yılı Kasım ayına kadar 7 milyon 174 bin 352 hayvan yurtiçi sevk sırasında işkenceye maruz bırakılmıştır. Resmi olmayan verilere göre 2019 yılında, sadece adalarda 1400’den fazla at faytona koşturulma esnasında eziyet görmüştür. Türkiye’de köpek ve horoz dövüşleri yasadışı bir şekilde; boğa ve deve güreşleri ise “folklorik” oldukları iddiası ile devlet kontrolünde düzenlenerek hayvanlara yasal bir işkence uygulanmaya devam edilmektedir. Bu yüzden TBMM’den talebimiz hayvanların yanında olmaları ve her türlü hayvan dövüşünü tamamen yasaklamalarıdır.

Özgürlüğü kısıtlama 

EN AZ 29 bin 804 özgürlüğü kısıtlama vakası raporlanmıştır. Özgürlüğü kısıtlama vakaları olarak;  bazı hayvan türlerini yaşam ortamı ve türlerine uygun olmayan yerlere hapsetmek, sokak hayvanlarının sokaklardan toplatılarak hapsedilmeleri, alıkoyma olarak karşımıza çıkmıştır. Ancak besi ve süt çiftliklerinde, hayvanlı sirklerde, yunus parklarında, kürk çiftliklerinde, hayvanat bahçelerinde, deney laboratuvarlarında, üniversitelerin araştırma enstitülerinde, yaban hayvanı üretim çiftliklerinde, kısacası hayvanların özgürlüğünün kısıtlandığı her mekân, tesis ve kuruluşta, on binlerce hayvanın tâbi tutuldukları esarete dair net bir veri bulunmamaktadır. Türkiye’de hâlâ faal olan 10 yunus parkında ise en az 50 yunusun, 51 kürklü fokun, 6 mors ve 4 beyaz balinanın tutsak edildiğini, 41 hayvanat bahçesinde de en az 16 bin hayvanın esir tutulduğunu biliyoruz. Ancak hayvanat bahçeleri, tematik akvaryumlar ve yunus parkları ile ilgili güncel veriye, yetkili olan Tarım ve Orman Bakanlığı üzerinden CİMER aracılığıyla ulaşamıyoruz; bilgi edinme başvurularımız her seferinde cevapsız bırakılıyor.

TÜİK verilerine bakıldığında ise, sadece 2019’da 1 milyar 265 milyon 415 bin 285 sığır, manda, koyun, keçi, tavuk ve hindinin özgürlüğünün kısıtlandığını görülmektedir. Hiçbir canlının başka canlıların menfaati gözetilerek özgürlüğünün kısıtlanamaması gerektiğini düşünüyoruz.

Cinsel şiddet

Bu raporda, medyaya yansıyan EN AZ 2 cinsel şiddet vakası raporlanabilmiştir. Ancak Türkiye’de tecavüz edilen hayvanlar arasında ineklerin, eşeklerin, koyunların, tavukların, ördeklerin, atların olduğu ve hayvana tecavüzün her gün gerçekleştiği de toplumun tüm kesimlerince bilinen ve kanıtlanamadığı için medyaya yansıyamayan, erkekliğin dokunulmazlığı gerekçesiyle üstü örtülen bir gerçekliktir.

Bu raporda “sunî tohumlama” diye bilinen cinsel şiddet vakalarına ise veri eksikliği nedeniyle yer verilememiştir. Süt ve et endüstrisinin devamı ve çıkarı için sayısız hayvana “sunî tohumlama” yöntemi ile rektumlarına kol sokulmak suretiyle vajinalarına demir çubuklarla yasal olarak tecavüz edildiği de bilinen bir gerçektir. TÜİK verilerine göre 2019 yılının Ekim ayına kadar 2 milyon 090 bin 771 hayvan bu cinsel şiddete maruz bırakılmıştır.

Beden dokunulmazlığının ihlali 

Beden dokunulmazlığının ihlaline ilişkin bazı vakalar tespit edilmiş, ancak bu konuda sayısal bir veriye ulaşılamamıştır. Bugün Türkiye genelinde hiçbir standarda, meslek etiğine dikkat edilmeksizin, soykırım boyutlarında sokak hayvanlarına uygulanan kısırlaştırma işlemleri sırasında kaç hayvanın beden dokunulmazlığının ihlâl edildiğini, hayatını kaybettiğini bilmiyoruz.

Yine hayvan deneylerinde ve kuyruk, kulak, boynuz ve gaga kesme gibi hayvan endüstrisi müdahalelerinde kaç hayvanın beden dokunulmazlığının ihlâl edildiğine dair herhangi bir güvenilir veri bulunmamaktadır. Hayvan Deneyleri Merkezi Etik Kurulu (HADMEK) her sene açıklaması gereken hayvan deneyleri ile ilgili verileri 2017 yılından beri açıklamamaktadır.

Bu rapora yün ve tiftik çiftliklerinde beden dokunulmazlığı ihlal edilen hayvan sayıları da eklenememiştir; TÜİK’ten alınan verilere göre sadece 2019 yılında kırkılma esnasında beden dokunulmazlığı ihlal edilen hayvan sayısı 47 milyon 913 bin 069’dur. Hatırlatmak isteriz ki, Türkiye’de hayvan endüstrisi tesislerinde her gün bu muamelelerden geçen on binlerce hayvan bulunmaktadır.

Belediye ve kamu görevlileri eliyle yaşanan hak ihlalleri

Yine Ocak ayı içinde belediye çalışanları ve kamu görevlileri eliyle yaşanan 4 ihlal vakası raporlanabilmiştir. Bu vakalardan biri özel harekat polisi tarafından bir köpeğin vurulması, bir diğeri ise belediye çalışanının bir köpeği öldürmesidir. Türkiye genelinde yerel yönetimlerin hiçbir gerekliliği ve tıbbî açıklaması yokken, son derece kontrolsüz bir şekilde sokak hayvanlarını ölümcül sonuçları olan anestezik maddeler ile topladığı da bilinen bir gerçekliktir. Soykırım boyutlarına varan bu ölümlerle ilgili hiçbir veri mevcut değildir. Kontrolsüz ve hayvan sağlığıyla uzaktan yakından alakası olmayan şahıslarca ve mobil kliniklerce uygulanan anesteziklerin her zaman yaşama kastı vardır.

Yaşam hakkının ideolojiler ve siyasetler üstü bir hak olduğunu ve yaşam hakkı gasbının hiçbir surette meşrulaştırılabilecek bir yanı olmadığını söylüyoruz. Hayvanların hakları her gün insanlar tarafından yok sayılıyor. Hayvanların hukuksal olarak “mal” statüsünde olması hayvanların yaşadıkları ihlallerin yaptırım ile sonuçlanmasının önünü tıkıyor. Bu bir aylık rapor bize hayvana yönelik şiddetin münferit olmadığını, aksine toplumsal bir sorun olduğunu gösteriyor.

Hayvanların haklarının bir an önce geri verilmesi gerekiyor. Değiştirilmesi gündemde olan hayvan hakları yasasının hayvanların lehine sonuçlanması için herkesin süreci takip etmesi ve sürece dahil olması çok önemli. Unutmayalım ki bizler hayvanlara merhamet değil adalet borçluyuz.

Tüm canlılar için topyekûn özgürlük arayışında olduğumuzu bir kez daha ifade ediyoruz. Hayatın her alanında katledilen, sömürülen, hakları görmezden gelinen hayvanların sesi olmaya devam edeceğiz.

Bu toplantı ile 9 Kasım 2019 tarihinde kaybettiğimiz dostumuz ve HAKİM’i beraber kurduğumuz çalışma arkadaşımız Burak Özgüner’i bir kez daha anarak bu çalışmamızı Burak’a adıyoruz.

12 Mar

Civil Society Exchange Programı’na Kabul Edildik

Mitost e.V. ve Bilgi Üniversitesi Sivil Toplum Çalışmaları Merkezi tarafından yürütülen Civil Society Exchange (Sivil Toplum Değişim) Programı’na kabul edildik. Fransa Marsilya’daki kardeş örgütümüz ALARM (Association pour la Libération Animale de la Région Marseillaise) Derneği, artık resmen partnerimiz…

1-5 Mart tarihleri arasında gerçekleşen Civil Society Exchange’in Berlin Paretz’deki açılış toplantısında, ALARM aktivistlerinin yanı sıra Türkiye ve Avrupa’dan, farklı konularda çalışan sivil toplum çalışanları, aktivistler ve gönüllüler ile bir araya geldik. Açılış toplantısı boyunca, verdiğimiz mücadeleyi nasıl daha kapsamlı yürütebileceğimiz, oluşumumuzun kapasitesini nasıl geliştirebileceğimizi, diğer katılımcılar ile tartıştık, bilgi ve deneyim alışverişinde bulunduk.


 

Açılış toplantısının sonunda, partner derneğimiz ALARM ile, özellikle feminist ve ekolojist gruplara yönelik bir iletişim modeli oluşturma yönünde ortaklaştık.

HAKİM’i programa kabul eden Civil Society Exchange ekibine teşekkür ediyoruz. Toplumsal meseleleri dert edinen birçok insanla bir arada olmak bizi motive etti, bize güç verdi.

20 Oca

BASIN TOPLANTISI: Adalet Bakanlığı’nın Tasarısında Hayvanlara “Adalet” Yok!

Dört Ayaklı Şehir, Hayvanların Yaşam Hakları Konfederasyonu (HAYKONFED), Hayvanlara Adalet Derneği (HAD) ve Hayvan Hakları İzleme Komitesi (HAKİM) olarak, İnsan Hakları Derneği (İHD) İstanbul Şubesi’nde düzenlediğimiz ortak basın toplantısında, Adalet Bakanlığı’nın hazırladığı “Hayvanları Koruma Kanunu ve Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı” taslağına dair görüş ve eleştirilerimizi kamuoyu ile paylaştık.

imageedit_3_4381052497

Basın toplantısında Dört Ayaklı Şehir’den Başak Deniz Özdoğan, Hayvan Hakları İzleme Komitesi’nden Burak Özgüner, Hayvanlara Adalet Derneği’nden avukat Barış Kârlı ve Hayvanların Yaşam Hakları Konfederasyonu’ndan Timur Ugan konuştu. Basın açıklamasının ardından, basın mensuplarının sorularını cevaplandırdık.

Basın toplantısında okunan ve 60’tan fazla STK ve oluşumun imzaladığı deklarasyonun tam metni:

BASINA VE KAMUOYUNA,
19.01.2018

Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü’nün hazırladığı yasa tasarısı taslağına sivil toplum kuruluşları olarak karşı çıkıyoruz.

Bu hâliyle tasarı, hayvanları ve onların haklarını korumaktan oldukça uzaktır. Tasarı, hukukî ve pratik anlamda çok sayıda muğlaklığı barındırmakta, vatandaşların anayasal haklarını sınırlandırmaktadır ve öngördüğü cezaların caydırıcı olmaması nedeni ile de günbegün artış gösteren toplumsal şiddeti önleyebilmek adına işlevsizliği ortada olan bir metindir.

1. Tasarı, belediyelerin sorumluluğunu göz ardı etmektedir ve bu durum belediyeler için cezasızlığa yol açacaktır.

Mevcut mevzuat kapsamında yerel yönetimlerin, hayvanların aşılarını, tedavilerini zaten yapması ve koruması gerekirken, hayvanları katleden belediye çalışanları ile emri veren yetkililer hakkında taslak metinde hiçbir düzenleme yapılmamıştır. Taslak bu hâliyle eksik kalmıştır. Orman ve Su İşleri İl Müdürlüklerinin mevcut mevzuatta bile belediyeler üzerinde idarî veya cezaî yaptırımı yoktur. Toplu ihlâl ve kıyımların başlıca faili olan yerel yönetimler, bu tasarıda cezaî kapsam dışı bırakılarak adeta zırhlandırılmışlardır. Cezaî yaptırım içermeyen yasa, caydırıcı ve önleyici olamaz; bir konu hakkında esas, zorunluluk ve yükümlülükler getirip karşılığında hiçbir yaptırım belirlemeyen yasa çalışması ne hayvanlara ne de topluma bir fayda sağlayabilir. Mutlaka yerel yönetimlerin, kamu görevlilerinin de cezaî sorumluluk altına alınmaları düzenlenmelidir.

Orman ve Su İşleri Bakanlığı’nın illerdeki taşra teşkilâtının, Hayvanları Koruma Kanunu yürürlüğe girdikten sonra, 14 senelik süre zarfında ölüm kampı şeklinde çalışan bakımevlerine sahip olan belediyelere dahi hiçbir yaptırım uygulamadığı, uygulamak istemediği çok iyi bilinmektedir. Bugüne dek bakanlığın, kanuna muhalefet eden belediye yöneticilerinin ve kamu görevlilerinin soruşturulması için savcılıklara bir kez bile başvurmadığı da bilinen bir gerçekliktir. Belgeler ile sabit olan bu gerçeklik karşısında, hayvanlara karşı suçların soruşturulması için Orman ve Su İşleri Bakanlığı’ndan yazılı başvuru şartı aranması keyfiyete, cezasızlığa yol açacak, belediyelerin yaptığı zehirlemeleri, kasıt ve ihmal ile ölüme sebebiyet verme vakalarını, toplu katliamları arttıracaktır.

2. Tasarıda öngörülen hapis cezaları, açılması muhtemel davaların çoğunda ertelenecek, adlî para cezasına çevrilecektir. Bu nedenle, cezaî müeyyideler caydırıcı değildir.

Basına yansıyan açıklamalarda 4,5 yıl hapis cezası öne çıkarılıyorsa da tasarı metninin tamamında görülmektedir ki “Sahipli veya sahipsiz hayvana acımasız ve zalimce muamelede bulunan veya eziyet eden ya da haklı bir neden olmaksızın öldürene 4 aydan 3 yıla kadar hapis cezası” öngörülmüştür. Ancak birden fazla hayvanın öldürülmesi hâlinde cezalar artırılarak 4,5 yıla kadar hapis cezası uygulanabileceği düzenlenmiştir. Türk Ceza Kanunu’nda da tasarıda da “haklı bir neden olmaksızın” öldürme fiili açıklanmamıştır. Bizler, hukukun üstünlüğüne, ülkemizde hâlâ vicdanlı hâkimlerin varlığına inanan insanlar olsak da yasama çalışmasının, hele ki içinde işkence, öldürme gibi fiillere yaptırımların belirlendiği yasa yapım süreçlerinin bu şekilde işlememesi gerektiği kanaatindeyiz.

Hayvan hakları savunucuları ve hukukçular olarak talebimiz, hayvana yönelen şiddet eylemlerinin cezasının alt sınırının en az 3 yıl hapis cezası olmasıdır. Düzenleme bu şekilde yapılmalıdır ki failler, “iyi hâl indirimi”nden faydalanarak toplumumuzun içinde yaşayamasın.

Hayvanlara yönelik işlenen suçların, insanlara işlenen suçlar ve cezalar ile karşılaştırılması ise son derece yersizdir. Bakanlık ya da devlet, hayvanı düşünmese bile artan toplumsal şiddeti, sağlayamadığı toplumsal refahı düşünmelidir ve sosyal, hukuk devleti olarak yükümlülüğü olan toplumsal şiddeti önlemek adına taleplerimizi dikkate alarak, öznesi kim olursa olsun, işkenceye uğrayan, hakları gasp edilen, şiddete, tecavüze maruz bırakılan bireylerin yanında saf tutarak kanunî düzenlemeye gitmelidir. Tasarı bu hâliyle kanunlaştığı takdirde verilen adlî hapis cezaları para cezasına çevrilebilir, ertelenebilir ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir. Dolayısıyla iki yılın altında verilecek cezalar, caydırıcılık bakımından yetersizdir.

Yıllardır yasak olmasına rağmen, gerek evcil gerekse yaban hayvanı satışı yapan, çeşitli hayvanları ölümüne dövüştüren, bunlar için yasadışı organizasyonlar düzenleyen ve hayvana işkence, kötü muamele edip bu fiillerin kayıtlarını internette yayınlayan kişiler etkin bir şekilde soruşturulmamakta ve cezalandırılmamaktadır. Hayvanlara yönelik işlenen suçlarda faillerin tespiti bu kadar zor iken, hatta suçun gerçekleştiğine, maddî unsurların her şekilde oluşmasına rağmen “beraat” kararı verilen davalar göz önünde bulundurulduğunda, bu cezaların uygulanabilirliği bu açıdan oldukça düşüktür.

3. Tasarıda “sahipli/sahipsiz” hayvan ayrımı kaldırılmış gibi gözükse de “sahipsiz” hayvanlara yönelik çoğu haksız fiilin yaptırımı, idarî para cezası olarak belirlenmiştir. Suçların soruşturulması için “Orman ve Su İşleri Bakanlığı’ndan yazılı başvuru” şartı aranması keyfî uygulamalara yol açacaktır.

Hayvan hakları konusunda, en asgarî mevzu “hayvanın”, acı çekme anlamında bizden hiçbir farkı olmayan bedeninin korunmasıdır. Yürürlükteki mevzuatta ve Türk Ceza Kanunu’nda sahipli-sahipsiz ayrımı sadece sahibinin mülkiyet hakkıyla güçlendirilen tali bir durumdur, doğrudan hayvanı koruyan bir hüküm değildir. Tasarı, Orman ve Su İşleri Bakanlığı’nın yazılı müracaatı şartı korunarak yasalaştığı takdirde, sahipli hayvanlar için hayvan sahiplerinin; sahipsiz hayvanlar için ise Orman ve Su İşleri Bakanlığı’nın müracaatı şartı aranacaktır. Bu durumda kişi kendi hayvanını öldürür, yaralar ya da hayvana eziyet ederse yargılanması mümkün olmayacaktır. Sahipsiz hayvanlara yönelen şiddet eylemleri açısından ise Orman ve Su İşleri Bakanlığı’nın iş yükü çok artacağı için, mevcut durumda bile talebe cevap veremeyen Bakanlığın bununla başa çıkamayacağı açıktır. Orman ve Su İşleri Bakanlığı’nın ne denetçi kadrosu ne de hukukçu kadrosu mevcuttur.

14 yıldır yürürlükte olan 5199 sayılı Kanunda belirtilmiş olan idarî para cezalarını kestirmek için bile defalarca başvuru yapmamız gerekirken, her hayvana şiddet eyleminde Bakanlığın şikâyetçi olacağını ve davayı takip edeceğini düşünmek, en iyi ifade ile hayalciliktir. Mevzuata göre, ister sahipli isterse sahipsiz olsun, hayvanlara yönelen her türlü şiddet eylemi için şikâyet şartı kaldırılmalıdır. Hayvanların yaşam hakkını güvence altına almayı amaçlayan bir düzenleme, insanların şikâyetçi olmaları şartına bağlanamaz. Konu cumhuriyet savcılıkları tarafından re’sen soruşturulmalı; bunun yanı sıra başta Türkiye Barolar Birliği, tüm il baroları hayvan hakları komisyonları, hayvan koruma ve hayvan hakları STK’leri ve gönüllüler bu aşamada şikâyetçi olabilmelidir. Yapılmak istenen düzenleme, başta Anayasamıza ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne aykırıdır. Şikâyet konusu ile ilgili olarak, Türkiye Barolar Birliği Başkanı Prof. Dr. Metin Feyzioğlu’nun kapsamlı bir açıklaması da bulunmaktadır.

4. Hayvana tecavüz suçtur; faillere ertelemesiz hapis cezası öngörülmelidir.

Yürürlükte bulunan Hayvanları Koruma Kanunu’nda, hayvana tecavüz ve diğer cinsel şiddet fiilleri, “hayvanla cinsel ilişki” olarak tanımlanmıştır ancak hayvanda rıza aranamayacağı için “hayvanla cinsel ilişki” diye bir tanımlamayı yapmak da imkânsızdır. Gündemde olan tasarıda da bu fiiller için 2.000 TL idarî para cezası öngörülmektedir. Hayvan bedeni ve psikolojisi üzerinde tarif edilemez yaralanmalara neden olan bu cinsel şiddet ve işkence fiili, idarî para cezası ile geçiştirilebilecek bir suç değildir.

Öte yandan, bakanlık taslağında “hayvana tecavüz” fiili açıktan suç olarak tanımlanarak cezalandırılmamıştır. Muhtemelen “kötü muamele” başlığı altında cezalandırılabileceği öngörülmüşse de şiddet uygulamadan tecavüz fiili uygulayan kişilerin de doğrudan bu fiillerden cezalandırılmaları kapsam dışı kalmıştır. Oysa ülke genelinde hayvanlara tecavüz çok sık görülen bir ihlâldir ve mutlaka alt sınırı 2 yıldan az olmayacak şekilde ayrı bir başlıkla cezai müeyyideye bağlanmalıdır. Taslak bu haliyle yasalaştığı takdirde hayvanlara tecavüz eden kimselere ceza verilmesi mümkün olmayacaktır. Hayvana tecavüz etmek zaten tartışmasız bir şiddet eylemi ve suçtur.

5. Hayvanlara karşı işlenen suçlar, tasarıda net olarak tanımlanmamıştır.

Yaralama, öldürme, eziyet, tecavüz, dövüştürme ve benzeri fiiller tek tek tanımlanmalı ve düzenlenmelidir. Bu maddeler insanlara yönelen şiddet eylemlerinde nasıl ayrı ayrı düzenlenmişse, hayvanlar için de öyle düzenlenmelidir. Ceza hukukunda suçta ve cezada kanunilik ilkesi vardır. Bu ilke gereğince, kanunun açıkça suç saymadığı bir konuda kimseye ceza uygulanamaz; kıyas yasaktır. Her fiilin tanımı ve kapsamı net olarak belirlenmeli, cezaları ayrı ayrı ve açıkça belirtilmelidir ki uygulamada karmaşa yaşanmasın. Mevcut taslakta bu düzenleme muğlak kalmıştır.

6. Tasarıdaki idarî para cezaları yetersiz ve orantısızdır.

Taslak ile değiştirilmek istenen idarî para cezalarının miktarları orantısız bir şekilde belirlenmiş olup bu cezalar, hayvan hakları ihlâllerini engellemek açısından oldukça yetersizdir. Belediyelerin ve kamu kurumlarının sık sık şikâyet ettiği ve sorun olarak gördüğü “sokak hayvanı popülasyonu”nun artması konusunda birincil faktörlerden olan hayvan terk etme fiili için 700 TL idarî para cezası öngörülmesinin, hayvanları birer “mal” olarak görüp satın aldıktan sonra sokağa, ormana terk eden şahısları engelleyemeyeceği açıktır. Hayvanları koruma maksadı ile hazırlandığı iddia edilen bu taslakta, “terk etme” fiili için iki kat dahi artışa gidilmemiştir.

Taslakta, hayvanlara işkence yapan, tecavüz eden faillere 2000 TL; sahipsiz hayvanları öldüren faillere ise 4000 TL idarî para cezası öngörülmüş ve bu ceza, şu anda olduğu gibi, KAÇ HAYVANA İŞKENCE EDİLDİĞİ YA DA KAÇ HAYVANIN ÖLDÜRÜLDÜĞÜNE BAKILMAKSIZIN uygulanacaktır; yani ceza, hakları ihlâl edilen hayvan başına uygulanmayacaktır. Mevcut Kanunda yasak olarak belirlenen haksız fiiller ile taslaktaki idarî para cezaları karşılaştırıldığında, ciddi bir orantısızlık olduğu ve bu orantısızlığın da kanunun maksadı ve lafzı ile belirgin şekilde çeliştiği görülmektedir. Bu haliyle tasarıda yer alan idarî para cezaları, hayvanlara karşı işlenen suçların önüne kesinlikle geçemeyecek, 2000 TL’si olan her şahsa, istediği kadar hayvana dilediğince tecavüz etme, işkence etme hakkını tanıyacaktır.

Taslakta belirlenen idarî para cezası miktarları ile, yürürlükteki 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nda yer alan idarî para cezalarının 2018’de uygulanan miktarları karşılaştırıldığında, bu yaptırımlarda dahi hayvanların lehine bir artışa gidilmediği bariz bir şekilde görülmektedir.

7. Tasarı, hayvan hakları konusunda Türkiye’yi geriye götürmüştür.

24. yasama döneminde, Türkiye birçok dünya ülkesini haklar bağlamında geride bırakarak yunus parkları, hayvanlı sirkler, hayvanat bahçeleri, petshoplar, hayvan üretimi ve satımı, hayvan deneyleri konularında, parlamento düzeyinde birçok tartışma yapmış ve önemli kararlar almıştır. Ancak görüyoruz ki Adalet Bakanlığı’nın hazırlamış olduğu bu tasarı, parlamentoda tartışılan ve karara bağlanan konu başlıkları görmezden gelinerek hazırlanmıştır. Ülkemizde yunus parkları, hayvanlı sirkler, hayvan deneyleri, petshoplar, faytonlar ve benzeri hayvanların esir edildiği, sömürüldüğü tesisler olduğu sürece hayvanlara adaletin, huzurun gelmeyeceği ortadadır. Bahsettiğimiz yasama çalışmaları görmezden gelinerek, tasarının hak ve hukuk nosyonundan uzak bir şekilde kaleme alınarak tartışmaya açılması, başta parlamentonun emeğine, konumuna büyük bir saygısızlıktır. Bu nedenle, tasarı hazırlanırken, ülkemizin birçok ülkeye örnek olacak şekilde tartışarak karar aldığı hususların da dikkate alınması gerekmektedir. Sektörü, tesisi neresi olursa olsun, tasarı, hakları gasp edilen tüm hayvanları kapsayacak şekilde hazırlanmalıdır. Mezbahaya, kesime sevk edilirken işkence gören inek de; yunus parkında sistematik işkence ve esarete tâbi tutulan yunus da; faytonlarda sömürülürken çatlayarak can veren at da; barınaklarda ya da sokaklarda yaşam savaşı verirken zehirlenerek yaşam hakkı gasp edilen köpek de; kapalı kapılar ardında, laboratuvarlarda rutin şiddete maruz bırakılan tavşan da koruma altına alınmalıdır. Mevzuat ile hayvanların şiddetsiz bir şekilde yaşama hakları teminat altına alınmalıdır. Türü ne olursa olsun, bir hayvana işkence eden tüm failler ertelemesiz bir şekilde hapis cezası ile yargılanmalıdır. Bu yapılmadığı sürece, ülkemizdeki toplumsal şiddet de engellenemeyecektir.

SONUÇ: Tasarı, hayvanlara gerçekten koruma sağlayacak şekilde düzenlenmelidir.

Basında yer bulan ve ülkemizdeki haklara, yaşama saygılı, duyarlı insanlara “müjde” olarak duyurulan taslak, ne yazık ki hayvanların sorunlarını çözemeyecek, onlara karşı işlenen suçları engelleyemeyecektir. Yukarıda yer verdiğimiz başlıklar kapsamında, “hayvan”, “suçlar”, “cezalar”, “suçun failleri”, “idarî ve adli soruşturma-kovuşturma yolları” konularının muğlaklıktan uzak, herkesin anlayabileceği ve kolaylıkla adalete ulaşabileceği şekilde net olarak tanımlanmasını ve tasarının, ülkemizi de bağlayan “Paris İlkeleri” ve “Sivil Toplumun Karar Verme Sürecine Katılımıyla İlgili İyi Uygulama İlkeleri” de dikkate alınarak ve Türkiye Barolar Birliği’nin, baroların hayvan hakları komisyonlarının ve sivil toplum kuruluşlarının görüşleri de gözetilerek, hayvanlara gerçekten koruma sağlayacak şekilde düzenlenmesini talep ediyoruz.

BASIN TOPLANTISINI DÜZENLEYENLER ve DEKLARASYON ÇAĞRICILARI:

Dört Ayaklı Şehir

Hayvan Hakları İzleme Komitesi (HAKİM)

Hayvanlara Adalet Derneği (HAD)

Hayvanların Yaşam Hakları Konfederasyonu (HAYKONFED)

Söz konusu tasarı ile ilgili yaptığımız medya iletişim çalışmalarının yansımaları:
Durum kötüye gidiyor / Hürriyet / 20 Ocak 2018
‘Adalet Bakanlığı’nın sunduğu tasarıda, hayvanlara adalet yok’ / BirGün / 20 Ocak 2018
‘Anayasa’ sahiplendi / Hürriyet / 19 Ocak 2018
“Hayvan Koruma Kanunu Tasarısı Cezai Yaptırımdan Uzak” / bianet / 19 Ocak 2018
‘Adalet Bakanlığı’nın tasarısında hayvanlara adalet yok’ / Mezopotamya Ajansı / 19 Ocak 2018
Hayvan hakları kuruluşlarından tepki: Hayvanlara adalet getirmeyecek / ABC Gazetesi / 19 Ocak 2018
‘Hayvanlara yönelik şiddete karşı cezalar yetersiz’ / JinNews / 19 Ocak 2018
Hayvana işkenceye 10 taksit cezalı yasa / ETHA / 17 Ocak 2018
Hayvanları Koruma Tasarısı Ne Getiriyor? Hak Savunucuları Nasıl Yorumluyor? / bianet / 17 Ocak 2018
Hayvan hakları savunucularından taslağa itiraz / Hürriyet / 13 Ocak 2018
Hayvana Tecavüze Yine Hapis Yok: Tüm Gerçekleriyle Yasa Tasarısı / Ajanimo / 11 Ocak 2018
‘Hayvanlara işkenceye verilecek cezalar caydırıcı değil’ / Evrensel / 10 Ocak 2018
08 Oca

ZİYARET: İBB Meclisi’nde tekrar CHP Grubu ile görüştük

Dört Ayaklı Şehir, Göktürk Hayvan Sevenler Derneği, Hayvan Hakları İzleme Komitesi (HAKİM) ve Hayvanlara Adalet Derneği (HAD) üyelerinden oluşan heyet, İstanbul genelindeki sokak hayvanlarının sorunları ile ilgili olarak, bugün İBB Meclisi toplantısı öncesinde, İBB Meclisi CHP Grubu ile tekrar bir araya geldi.

whatsapp-image-2018-01-08-at-17-41-514
Yapılan görüşmelerde,

– Sokak hayvanlarının yoğun olarak toplandığı, İBB’nin ve bazı ilçe belediyelerinin yaptığı yoğun köpek toplamaları sırasında ölüme varan çok sayıda hak ihlalinin yaşandığı,

– Belediyeler tarafından ormanlara terk edilen hayvanların dahi, olağandışı olarak kaybedildiği/yok edildiği,

– İstanbul genelinde sokak hayvanlarının merkezi olarak Kısırkaya’da toplanması ile hak ihlallerinin arttığı ve hayvanların takibinin zorlaştığı konularına değinilmiştir.

– Kasım sonunda, İBB Veteriner Hizmetleri Müdürlüğü tarafından hazırlanarak, “meclis kararı alınması” talebi ile İBB Başkanlık Makamı’na sunulan, İBB ve ilçe belediyeleri arasında, Kısırkaya toplama kampının kullanılması için “ortak hizmet protokolü”ne destek vermemeleri, İBB Meclisi CHP Grubu’ndan net bir şekilde talep edilmiştir.

whatsapp-image-2018-01-08-at-17-41-512
Mevzuata aykırılığı mahkemenin “iptal” kararı ile tescillenmiş olan Kısırkaya toplama kampının, İstanbul gibi bir metropolün neredeyse her noktasına uzaklığı nedeniyle, hasta ya da kazazede birçok hayvan, yolda yaşamını yitirmekte; bu uzun mesafeli nakil süreci hayvanlara eziyet olarak geri dönmektedir. Talebimiz en başından beri nettir: Merkezi, dev, kontrol ve sivil denetimi imkansız tesisler değil, hayvanlara hakları olan birer canlı muamelesinin yapıldığı, hayvan sağlığı prensiplerinin önemsendiği, şeffaf, mahalli düzeyde bakımevleri istiyoruz.

Bu protokolün desteklenmesi ya da protokolün öneriler ile geliştirilmesi, İstanbullu sokak hayvanlarının sorunlarını çözmeyecektir. Kısırkaya’nın merkezileştirilmesi niyetinin sonuçlarının ne olacağını görmek için, İBB ve ilçe belediyeleri işbirliği ile hayvanlara yönelik uygulamalara bakılması yeterlidir. Sokak hayvanları, mahalle sakinleridir. Onları türlü bahane ve iddialar ile sokaklardan sürekli olarak koparmak yerine, bütçenin hayvanların korunması, yaşatılması için harcanması durumunda, hayvanların sorunları çözülecek, biz hayvan korumacıların, hayvan hakları aktivistlerinin eleştirilerinin büyük bir çoğunluğu da ortadan kalkacaktır.

07 Oca

TOPLANTI: EyüpSultan Belediyesi’nin Köpek Toplamaları Hakkında

Dört Ayaklı Şehir, Hayvanlara Adalet Derneği (HAD), Hayvan Hakları ve Etiği Derneği ve Hayvan Hakları İzleme Komitesi (HAKİM) üyelerinden, avukatlardan oluşan heyet, dün Göktürk Hayvan Sevenler Derneği ile bir araya gelmiştir.

26219836_1705588349485330_1582464067385210306_n

Toplantıda, haklara saygılı her insanın vicdanını yaralayan Eyüp Belediyesi’nin, her türlü kamuoyu tepkisine rağmen, halen büyük bir umursamazlıkla sürdürdüğü köpek toplamaları konusu görüşülmüştür. Toplantının detaylarını kamuoyu ile paylaşıyoruz:

– İlk olarak, Eyüp Belediyesi Veterinerlik İşleri Müdürlüğü’nün köpek toplamaları ve buna bağlı olarak yaşanan olaylara (provoke edilen bazı yerel işletme çalışanlarının gönüllülere saldırması ve gönüllüleri tehdit etmesi, bölgedeki bir dernek gönüllüsünün yolunun kesilerek tehdit edilmesi vb.) dair tanıklıkları dinledik.

– Eyüpsultan Belediyesi, bölgedeki gönüllüler ve Göktürk Hayvan Sevenler Derneği yetkilileri ile iki toplantı düzenlemiş; üçüncü toplantı için de randevu vermiş ancak bu toplantı iptal edilerek, üçüncü randevu tarihinden hemen bir gün önce, sokak köpekleri, gönüllülere hiçbir açıklama yapılmadan toplanmaya başlanmıştır.

– Eyüp Belediyesi’nin 24 Ekim’de, sokak hayvanlarına saldırı olarak tanımladığımız toplama faaliyetleri halen sürmekte, sadece Göktürk’ten toplanan ve % 90’ı kısır olduğu belirtilen 300 civarında köpek, Kısırkaya toplama kampında yasadışı olarak alıkonulmaktadır. Eyüp Belediyesi, web sitesi kanalı ile, halihazırda büyük bir çoğunluğu kısır olan köpeklerin kısırlaştırıldığını duyurmaktadır. Bu köpeklerin, hangi gerekçeler ile alıkonulduklarına dair Eyüp Belediyesi, mevzuata ve mantığa uygun herhangi bir açıklama yapamamaktadır.

– Ormanlık alanlarda yaşam mücadelesi veren 400 civarındaki köpekten, sadece 50 civarında köpek kaldığı ifade edilmiştir. Kısırlaştırma iddiası ile toplama yapan Eyüp Belediyesi’nin, yavrulu bir anne köpeğin yavrularını alarak ormana terk ettiği, anne köpeği de kısırlaştırmak için almayıp sokakta bıraktığı bildirilmiştir. Terk edilen yavru köpeklerin tamamı ölmüştür.

– Gönüllüler, bölgeden toplanan köpeklerin, ilçenin çok farklı yerlerine bırakıldığını bildirmiştir. Bu da yaşam alanlarından koparılan ve hiç bilmedikleri mahallere bırakılan sokak köpeklerinin, eski yaşam alanlarına dönmeleri sırasında, yollarda ölmeleri anlamına gelmektedir.

– Eyüp Belediyesi’nin, büyük hayati riskler barındıran anestezik madde ile köpek toplamaları sırasında, 2 köpek sokakta; 2 köpek ise İBB’nin Kısırkaya toplama kampında yaşamını yitirmiştir. Bölgedeki gönüllüler, toplamalar sırasında hayvanları korumak ve belediyenin bu faaliyetinden kaynaklanan, hayvanların sağlığı açısından hayati riskleri bertaraf etmek için ciddi bir maddi külfetin altında bırakılmıştır. Belediyenin bu faaliyetinden doğan maddi külfete ilişkin tüm belgeler toplanmakta, gerektiğinde kullanılmak ve yargıya, resmi otoritelere sunulmak üzere faturalandırma yapılmaktadır.

– Eyüp Belediyesi’nce, Kemerburgaz’dan topladığı ifade edilen 200 civarında köpeğin geri bırakıldığı gönüllülere ifade edilmiş ancak Kemerburgaz’da yaşayan sokak köpekleri, eski yaşam bölgelerinde bulunamamaktadır.

– Eyüp Belediyesi’nin, bilgi edinme talebi ile kendisine başvuran vatandaşlara ve kamuoyuna yaptığı açıklamalarda bilimsel olduğu iddia edilen uygulamaların, bilimselliği bulunmamaktadır. Yine söz konusu açıklamalarda belirsizlikler mevcut olup yapılan toplama işlemlerinin rastgele, plansız ve programsız, hayvanların yaşamını, sağlık durumlarını hiçe sayarak yapıldığı ortadadır.

– Belediye tarafından yapılan açıklamada, bölgedeki ısırık vakalarının 1000’i geçtiği ifade edilmektedir. Bu iddianın tespiti ve teyidi amacı ile, ilgili sağlık kuruluşları ve İl Sağlık Müdürlüğü’ne başvuruda bulunularak, bölgede kaç kişinin ısırıldığı, bu kişilerin kaçına yasal prosedür gereği aşı programı uygulandığı soruşturulacaktır.

– Eyüp Belediyesi yetkililerinin, köpek toplamalar ile ilgili haksız fiilleri konusunda yapılan suç duyuruları birleştirilmiş, soruşturma devam etmektedir. Dosya kapsamında, soruşturma izni için savcılık tarafından İçişleri Bakanlığı’na başvurulmuştur. Soruşturma izni konusunda, İçişleri Bakanlığı’nın ilgili birimi ile görüşülecektir.

– Soruşturma kapsamındaki deliller toplanmaya devam edilmektedir. Bu süreçte delillerin tespiti ve toplanması ile ilgili bilgiler ve girişimler, Eyüp Belediyesi’nin muhtemel karşı girişimleri dikkate alınarak paylaşılmayacaktır.

– HAYKONFED, İl Hayvanları Koruma Kurulu’na şifahi olarak öneride bulunarak, Eyüp Belediyesi’nin köpek toplamalarının gündeme alınmasını istemiş ancak İl Kurulu sekreteryası, bu talebi geçiştirmiştir. İl Kurulu üyesi STK’lere ve İstanbul’daki tüm STK’lere çağrıda bulunularak, sokak hayvanlarına saldırı niteliği taşıyan, hiçbir vicdani, yasal, mantıksal açıklaması olmayan, Eyüp Belediyesi’nin bu faaliyetlerinin İl Kurulu gündemine alınması ve müzakere edilmesi talep edilecektir.

– Yapılan toplamalara ilişkin olarak, Orman ve Su İşleri Bakanlığı İstanbul Şube Müdürlüğü’ne yapılan başvurular ısrarla yanıtsız bırakılmaktadır. Eyüp Belediyesi’ne herhangi bir idari soruşturma açılmamış olup yanıtsız bırakılan başvurular TBMM Dilekçe Komisyonu’na taşınacaktır.

– Eyüp Belediye Başkanı Av. Remzi Aydın, “Kamu Görevlileri Etik Davranış İlkeleri ile Başvuru Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik” hükümlerini ihlal ettiği gerekçesi ile Kamu Görevlileri Etik Kurulu’na şikayet edilecektir.

– Konu, İBB Meclisi’ne taşınmış; hazırladığımız soru önergeleri İBB Meclisi üyelerine teslim edilmiştir. Yarınki İBB Meclis toplantısında, yine İBB’ye gidilecek ve meclis üyeleri ile görüşülecektir.

– Yapılan toplamalar, TBMM gündemine taşınmıştır. Konunun parlamento gündeminde güncel tutulması ile milletvekilleri ile görüşülecektir.

Bir kez daha ifade etmek isteriz ki Eyüpsultan Belediyesi’nin yaptığı köpek toplamalarını, ne mevzuat ne vicdan ne de mantık dahilinde açıklayabiliyoruz. Sürecin takipçisi olduğumuzu ve olacağımızı kamuoyuna duyuruyoruz.

20 Ara

SÖYLEŞİ: Hayvan Özgürlüğü, Veganizm ve Şiddetsizlik Üzerine Konuştuk

Bu ay, iki ayrı yerde, hayvan özgürlüğü ve veganizm üzerine konuştuk; verdiğimiz mücadeleyi anlattık.

Bilgi Üniversitesi’nde, İletişim Fakültesi, Halkla İlişkiler Bölümü Öğretim Görevlisi Bârika Göncü’nün verdiği “İnsan-Hayvan Etkileşimi” dersindeydik. Derste, hayvan özgürlüğü, veganizm, hayvan hakları için verdiğimiz hukuk mücadelesi, diğer toplumsal hareketler ile kurduğumuz ilişkiler üzerine konuştuk ve raporladığımız, takibini yaptığımız vakalar üzerinden hayvan hakları ihlallerini anlattık. Davet için Bârika Göncü’ye ve bizi dinleyen öğrencilere teşekkür ederiz.

20171211_162820
Şiddetsizlik Eğitim ve Araştırma Merkezi ve Düşünce Suçu’na Karşı Girişim’in ortaklaşa düzenlediği şiddetsiz eylem atölyelerinin dokuzuncusunda ise Cinsel Şiddetle Mücadele Derneği’nden Özge Özgüner ile “veganlık ve şiddetsizlik” üzerine konuştuk.

25497961_2043922349212685_2218253733106688188_n

Veganlığı hayvan hakları, iktidar, cinsiyet ve tür ayrımcılığı üzerinden ele aldık. 2016 hayvan hakları ihlalleri raporumuzun infografikleri üzerinden hayvan sömürüsü, zulmü ve soykırımının ne denli korkunç boyutlarda gerçekleştiğini aktardık.

25396288_2043922335879353_4993796282103855296_n
Şiddetsiz bir dünya arzulayan, arayan ve kendisi dışındaki hayvanları da önemseyen insanlar ile birlikte olmaktan mutluluk duyduk. Atölyeyi düzenleyen Şiddetsizlik Eğitim ve Araştırma Merkezi ile Düşünce Suçu’na Karşı Girişim’e ve atölyeye değerli görüşleri ile katkı sunan tüm katılımcılara teşekkürler.